L'Eglise Aristotelicienne Romaine The Roman and Aristotelic Church Index du Forum L'Eglise Aristotelicienne Romaine The Roman and Aristotelic Church
Forum RP de l'Eglise Aristotelicienne du jeu en ligne RR
Forum RP for the Aristotelic Church of the RK online game
 
Lien fonctionnel : Le DogmeLien fonctionnel : Le Droit CanonLien fonctionnel : Le Réseau
Lien fonctionnel : Le ParcheminLien fonctionnel : Les Registres
 FAQFAQ   RechercherRechercher   Liste des MembresListe des Membres   Groupes d'utilisateursGroupes d'utilisateurs   S'enregistrerS'enregistrer 
 ProfilProfil   Se connecter pour vérifier ses messages privésSe connecter pour vérifier ses messages privés   ConnexionConnexion 

Saint Bynarr (PJ) patron du duché de Bourgogne

 
Poster un nouveau sujet   Ce sujet est verrouillé; vous ne pouvez pas éditer les messages ou faire de réponses.    L'Eglise Aristotelicienne Romaine The Roman and Aristotelic Church Index du Forum -> La Bibliothèque Romaine - The Roman Library - Die Römische Bibliothek - La Biblioteca Romana -> Le Dogme - The Dogma
Voir le sujet précédent :: Voir le sujet suivant  
Auteur Message
jeandalf



Inscrit le: 05 Avr 2006
Messages: 10014
Localisation: RR Bruges et IRL Grace hollogne

MessagePosté le: Lun Juil 30, 2007 9:54 am    Sujet du message: Saint Bynarr (PJ) patron du duché de Bourgogne Répondre en citant

Zabouvski a écrit:
Hagiographie de Saint Bynarr





I - Présentation

Saint Bynarr est le patron du duché de Bourgogne, représentant de l'harmonie, de l'humilité ainsi que de la foi discrète et apaisante.


II - Enfance et début de carrière

Le très apprécié, très vénéré et très saint Père Bynarr naît en Bourgogne en 1407 et arrive à Sémur à une date inconnu de l’an de grâce 1453. Ses parents sont pauvres malgré leur habilité dans les métiers de la forge.
En dépit d'une force physique banale, le jeune Bynarr est doté d’une intelligence hors du commun. Le jour de son premier cours de catéchisme, il impressionne le curé de Sémur par ses connaissances théologiques acquises au cours de lectures assidues du Livre des Vertus, le seul livre que possèdaient ses parents. Le curé est d’ailleurs si impressionné qu’il devient le mentor du jeune Bynarr, lui promettant un grand avenir dans l’Eglise, source d'une intense fierté pour ses parents.
Au séminaire, il continue d’impressionner les clercs, surtout Monseigneur Pandorim, l'archevêque de Bourgogne.
Il rejoint alors le très grand et très noble Ordre Cistercien, récemment fondé par Saint Arnvald. Il est nommé curé de Sémur et occupe l’intérim à diverses reprises dans d’autres paroisses bourguignonnes. Monseigneur Pandorim nomme le jeune prêtre archevêque coadjuteur de Bourgogne juste avant sa disparition.


III - Son Éminence, le Cardinal Bynarr

Le Frère Bynarr devient plus tard un des 12 cardinaux de la Curie Romaine. Lors de la réforme de l'Eglise, initiée par Eugène V, il se voit confier le diocèse suffrageant d'Autun dont fait partie Sémur, sa ville natale.
Il devient également responsable de la Congrégation de la Nonciature avec Son Éminence, le Cardinal Aaron de Nagan. On retient de son passage à la Nonciature son grand talent de diplomate, qui lui sert pour régler pacifiquement et dans la plus grande foi aristotélicienne de nombreuses crises de son époque.
En Janvier 1454, son grand talent reconnu, il se voit attribuer le poste d’archevêque métropolitain de Lyon, poste vacant depuis sa création et qui correspondait mieux à sa qualité de cardinal et à son habilité dans son travail pour l'Eglise. Plus tard, conscient de la nécessité de rencontrer les fidèles, il s’investit dans la Congrégation pour la Diffusion de la Foy : Bynarr fut également un grand évangélisateur.


IV - Retour aux sources

En tant que Cardinal-Chancelier de la Congrégation pour la Diffusion de la Foy, il consacra beaucoup de temps à se rapprocher des fidèles. Il avait le don d'apaiser les foules, les tractations et les négociations. Il était un modèle pour ses fidèles qui venaient religieusement écouter ses douces paroles prononcées dans ses belles messes.
Outre ses contributions à l’Église locale, il s’impliqua aussi en politique. Il fut d’abord, pour sa ville, tribun et conseiller aux paysans. Il fit preuve d’une grande charité, donnant toujours aux pauvres. Il fut également juge et connétable de Bourgogne lors des crises de la Fronde et s’est présenté à maintes reprises sur la liste proposée par le parti VIENS.
On retiendra, de toute cette implication en politique, une volonté de contribuer à la vérité apportée par Aristote et un désir de justice et d’équité. Il a consacré sa vie sur tous les plans pour aider ses frères aristotéliciens. Bynarr fut vite considéré comme un saint en Bourgogne par la population. Il a contribué à instaurer l'Eglise au coeur du duché de Bourgogne. La Bourgogne est aujourd'hui un des duchés les plus aristotéliciens : c'est grâce à lui et à son action.


V - Agonie et Miracle

Sentant la mort arriver, il se rapprocha encore plus de ses fidèles avec lesquels il se mit à entretenir des liens étroits. Il aspirait à une Eglise très présente dans une Bourgogne unie dans l’amitié aristotélicienne, prospère et ayant une place dominante au sein des Royaumes. Il allait volontiers à la rencontre de ses fidèles et a toujours soutenu le projet d’ouverture de l’abbaye de Cluny.
Quelques heures avant sa mort, alors qu’il agonisait, il reçut d’abord les derniers sacrements puis la visite d’un jeune fidèle atteint de la vérole. Les médecins avaient prédit à cet enfant une mort certaine d’ici la fin de la semaine. Lui et ses parents entrèrent dans le presbytère en implorant le Tout-Puissant. Le prêtre qui donnait les derniers sacrements voulait qu’ils partent, ne souhaitant pas attraper la vérole, mais Bynarr, de sa voix de diplomate qui lui servit tant, l’invita à le laisser avec l'enfant. Il le prit donc dans ses bras. En même temps, il cueillit un lys qui poussait dans un bac de bois, sur le rebord de la fenêtre.
Bynarr dit alors au malade : « Demain, je ne serai plus de ce monde, j’ai déjà servi le Très-Haut comme je l’ai pu et maintenant, il m’appelle à le rejoindre ; mais toi, tu as encore tout à apprendre, tout à faire. Cette nuit, je vais prier pour que le Très-Haut te guérisse et, quand j’arriverai sur le Soleil, tu guériras. Demain, tandis que l’on me retrouvera mort dans mon lit, toi, tu te réveilleras soigné. Va, prends ce lys et retourne chez toi pour prier ! »
L’enfant acquiesça et s’en retourna en pleurant de joie. Toute la nuit jusqu’à minuit, heure où il s'endormit, il pria le Très-Haut. Bynarr, souhaita de ne plus être visité pour prier l’enfant avec toute sa ferveur, ce qu’il fit jusqu’à minuit, lorsque le Tout-Puissant le rappela. Le lendemain, on retrouva Bynarr mort, les mains en signe de prière, les yeux fermés et le sourire de la satisfaction du travail accompli aux lèvres. Au même moment, le petit enfant qu’il avait accueilli se réveilla, guéri. En dehors de sa maison, on trouva plusieurs dizaines de lys. Plusieurs Sémurois ont confirmé qu’il fut toute sa vie en parfaite santé et que, chaque jour, il entretint les lys.


De la vie de Saint Bynarr, on retiendra ses exceptionelles contributions, à la Nonciature et à la Congrégation pour la Diffusion de la Foy. On se souviendra aussi de l’importance qu’il accorda à ses fidèles et au temps qu’il leur consacra. Son humilité est devenue légendaire.
Paix à son âme.





Témoignages édifiant

Kreuz de Castelnou, Cardinal-Archevêque d'Arles a écrit:
Bynaar avait le don d'apaiser les foules, les tractations et les négociations. En tout cas, c'est comme cela que je l'ai toujours perçu...

Il forçait le respect, la gentillesse et la retenue par sa simple présence. J'ai eu l'occasion de le croiser souvent, de le découvrir la première fois en faisant son escorte alors qu'il était Nonce Apostolique. Il fut un des piliers incontournable à mon sens de l'Eglise pendant longtemps, et pas seulement dans sa province.Il était discret, en retrait même, trop aimable et bonhomme pour s'afficher ou se mettre en avant.

Il restera dans mon souvenir et mon coeur comme un être méticuleux, travailleur et discret. Réfléchissez un peu, et voyez le nombre de travaux, d'idées, de projets, où il fut associé. Jamais il ne s'est vanté d'être pourtant le Cardinal (ou l'un des Cardinaux) les plus longtemps en fonction. S'il devait être canonisé, il serait le Saint Patron de la Modestie et de l'Harmonie. C'est mon opinion...


Lodovicus, archevêque de Cambrai a écrit:
Toute la sainteté de Bynarr réside dans son humilité et sa foi discrète et apaisante.


Père Elmoron, Cardinal-Archevêque de Bordeaux a écrit:
Je suis abasourdi par la soudaineté de sa disparition, encore une lourde perte...j'ai eu le privilège de discuter régulièrement avec ce cardinal si discret et pourtant si impliqué. Que le Très Haut l'accueille comme il le mérite, prions pour lui.


Gandalf_Nim, dignitaire templier a écrit:
Je prie pour que Bynarr puisse revenir parmi nous. Seigneur, s'il Te plaît, rends-le nous encore un peu, nous avons besoin de tels hommes...


Hludowic, évêque d'Autun a écrit:
Hludowic entra sur la grande place de Rome. Il tenait à la main une annonce du conseil ducal bourguignon. Il l'a lu, la voix tremblante, la gorge serrée puis la placarda pour que tous puisse en prendre connaissance.

Citation:
Monseigneur Bynarr est décédé le seizième jour du neuvième mois de l'an de grâce 1454. Nous vous invitons à venir vous recueillir en la chapelle ardente jouxtant le monastère où il a vécu ses dernières heures. Les funérailles auront lieu en fin de semaine à Semur et seront officiées par le père Hludowic. Conformément à ses dernières volontés, trois hommes, Messires Snell, Leitmotiv et Kafit, et trois femmes, Dames Indira, Titco et Zaïna porteront le cercueil jusqu'au cimetière où Monseigneur Bynarr sera inhumé auprès de Dame Cosette.


Je tiens à préciser que le Père Lodovicus, vicaire de Langres, officiera à mes côtés pour ces funérailles. De même, la date exacte de la cérémonie vous sera communiquée très bientôt.

Hludowic repartit, la tête basse. Il avait du travail afin d'organiser au mieux l'enterrement de celui qui fut son maître, son supérieur, mais avant tout son ami.


Inorn, archevêque de Lyon a écrit:
Quelle tragédie !

Je serais à cet enterrement pour saluer une dernière fois Bynarr, le curé qui m'avait ordonné.


Pater San Giovanni, Cardinal a écrit:
il a aidé notre église à grandir, son oeuvre n'aura pas été vaine, qu'il repose en Paix.


Vilca, ex-Cardinal a écrit:
Paix à son âme. Qu'il repose en paix. Sa vie aura été intense, il a beaucoup oeuvré pour l'Eglise.





Relique

Son corps est inhumé en une chapelle latérale de l'église de Sémur.
Une mèche de cheveux bruns ayant appartenu à Bynarr de son vivant est conservée dans un reliquaire imposant en l'église de Sémur, son village natal du duché de Bourgogne.


Elements associés :

- Duché de Bourgogne
- Modestie et Harmonie
- Humilité, foi discrète et apaisante


Paroles :

"En avançant lentement, on avance quand même"
"L'excommunication est une arme sacrée"
"Une vie de plus est revenue à son commencement" (Lettre aux Auvergnats concernant l'assassinat de leur duchesse Zeroukay)


Pensée pour Saint Bynarr

Citation:
Quand un grand homme d’Église part
Tel notre ami le fervent Bynarr
Nous ne pouvons que penser
À toutes les brebis, que vers la vérité divine, il a guidé

AMEN

_________________
Mort à Tastevin le 16 décembre 1455
Revenir en haut de page
Voir le profil de l'utilisateur Envoyer un message privé Visiter le site web de l'utilisateur
Ignius



Inscrit le: 17 Nov 2010
Messages: 3431
Localisation: Catalunya

MessagePosté le: Jeu Jan 19, 2012 3:26 am    Sujet du message: Répondre en citant

Citation:



Hagiografía de San Bynarr:

I. Presentación:


San Bynarr es el patrón del Ducado de Borgoña y representante de la armonía, de la humildad y de la fe discreta y tranquilizadora.



II. Infancia e inicio de su carrera:

El muy aclamado y venerado Santo Padre Bynarr nació en Sémur en una fecha desconocida del año 1453 de nuestro señor. Sus padres eran pobres aunque hábiles herreros. A pesar de estar dotado de una fuerza física común el joven Bynarr poseía inteligencia extraordinaria. El día de su primera comunión impresionó al cura de Sémur por sus conocimientos teológicos, aprendidos en el anterior curso a través de las lecturas constantes del Libro de las Virtudes, el único libro de sus padres. El sacerdote se quedó impresionado, tanto que se convirtió en el guía del joven Bynarr, a quien auguraba un gran futuro dentro de la iglesia lo que era una fuente de orgullo para sus padres. En el seminario continuó impresionandolos, sobre todo a Monseñor Pandorim. Se unió a la magna y noble Orden Cisterciense, que había sido fundada hacía poco por San Arnvald. Fue nombrado sacerdote de Sémur y se ocupó de recuperar diversas parroquias borgoñonas. Monseñor Pandorim lo nombró arzobispo coadjutor de Borgoña antes de su muerte.

III. Su Eminencia el Cardenal Bynarr:

El padre Bynnar se convirtió en uno de los doce cardenales de la Curia Romana. En el momento de la reforma de la Iglesia iniciada por Eugenio V es nombrado obispo sufragáneo de la diócesis de Autun, de la que forma parte Sémur, su ciudad natal. Se convierte también en el responsable de la Congregación de la Nunciatura con Su Eminencia el Cardenal Aaron de Nagan. Recordamos su paso por la Nunciatura y su gran talento como diplomático, que le sirvió para afrontar pacíficamente las numerosas crisis de fe aristotélica surgidas en aquella época.
En enero de 1454, para reconocer su enorme valía, se le otorgó el puesto de Arzobispo Metropolitano de Lyon, puesto vacante antes de su llegada y que se adaptaba mejor a su valía dentro de la iglesia. Algún tiempo después, siendo consciente de la necesidad de captar a nuevos fieles, entra en la Congregación para la Difusión de la Fe. Bynarr también fue un gran evangelizador.


IV. Vuelta a los orígenes y fin de su carrera:

Como Cardenal-canciller de la Congregación para la Difusión de la Fe invirtió mucho tiempo en acercarse a fieles. Tenía el don de apaciguar a la muchedumbre conversando y negociando. Era un modelo para sus fieles, quienes acudían con fervor a escuchar sus dulces palabras pronunciadas en las hermosas misas. Además de sus contribuciones a la Iglesia local se implicó también en política. Al principio de dedicó a su ciudad, fue tribuno y consejero de los campesinos. Dio prueba de una gran caridad consagrándose siempre a los pobres. También fue juez y condestable de Borgoña en el momento de las crisis de la Honda y se presentó repetidas veces en la lista propuesta por el partido VEN.
Recordaremos de su implicación política una voluntad férrea de contribuir a la verdad aportada por Aristóteles y su deseo de justicia e igualdad. Dedicó su vida por encima de todo a ayudar a sus hermanos aristotélicos. Bynarr fue enseguida considerado santo en Borgoña por el pueblo. Contribuyó instaurando la Iglesia en el corazón del ducado de Borgoña. Borgoña es hoy uno de los blasones del aristotelismo y lo es gracias a él y sus acciones.


V. La Agonía y el Milagro:

Sintiendo que su muerte de acercaba se aproximó todavía más a sus fieles con quienes mantuvo lazos estrechos. Aspiraba a una Iglesia en Borgoña unida por la amistad aristotélica, próspera y que ocupase un lugar dominante en el seno de los Reinos. Iba de buena gana al encuentro con sus fieles y siempre defendió el proyecto de apertura de la abadía de Cluny. Unas horas antes de su muerte, mientras agonizaba, recibió primero los últimos sacramentos y luego la visita de un joven fiel enfermo de sífilis. Los médicos le habían predicho al chico a una muerte segura a finales de aquella semana. Él y sus parientes entraron en la casa parroquial implorando al Todopoderoso.
El sacerdote que le daba el último sacramento quería que se fueran, no deseaba contagiarse, pero Bynarr, con su voz de diplomático que tanto le sirvió, le invitó a dejarlo con el chico. Lo tomó pues en sus brazos. Recogió una flor de lis que crecía en una maceta sobre el alféizar. Bynarr le dijo entonces al enfermo:


- Mañana no estaré en este mundo, he servido a Dios como he podido y ahora me llama a reunirme con Él. Pero tú, todavía tienes que aprender de todo, hacerlo todo. Esta noche voy a rezar para que Dios te cure y cuando amanezca estarás curado. Cuando me encuentren mañana muerto en mi cama, tú te despertarás curado.
¡Vete, coge esta flor de lis y regresa a tu casa a rezar!


El chico se mostró conforme y se marchó llorando de alegría. Rezó a Dios hasta que a medianoche se durmió. Bynarr pidió que nadie lo visitase para rezar por el chico con todo su fervor lo que hizo hasta medianoche cuando el Todopoderoso lo llamó a su seno. Al día siguiente encontramos a Bynarr muerto con sus manos en signo de oración, con los ojos cerrados y la sonrisa de la satisfacción del trabajo consumado en los labios. En ese mismo momento el chico al que había acogido se despertó curado. Además encontramos varias decenas de flores de lis en su casa su casa. Varios habitantes de Sémur confirmaron toda su vida había disfrutado de una salud plena y que, todos los días se encargaba de mantener sus plantas.
De la vida de Santo Bynarr recordaremos sus contribuciones en la Nunciatura y en la Congregación para la Difusión de la Fe. Recordaremos la importancia que otorgó a sus fieles y el tiempo que les dedicó. Su humildad se volvió legendaria. Paz tenga su alma.




Testimonios:

Kreuz de Castelnou, Cardenal Archivero de Arles

- Bynaar tenía el don de apaciguar al muchedumbre, los tratos y las negociaciones. En todo caso, es como esto que siempre lo percibí... Suscitaba el respeto, la gentileza y la deducción por su presencia simple. Tuve la oportunidad de cruzarlo a menudo, de descubrirlo la primera vez haciendo su escolta mientras que era Nuncio apostólico. Fue uno de los pilares ineludible a mi juicio de la Iglesia durante mucho tiempo, y ni siquiera en su provincia. Era discreto, en misma, demasiado amable y hombrecilla retirada para exhibirse o ponerse por delante. Se quedará en mi memoria y mi corazón como un ser meticuloso, trabajador y discreto. Refleje un poco, y vea el número de trabajos, de ideas, de proyectos, donde fue asociado.Jamás se jactó de ser sin embargo el Cardenal (o uno de los Cardenales) más tiempo en función. Si debiera ser canonizado, sería el Santo patrón de la Modestia y de la Armonía. Es mi opinión...

Ludovicus, Archivero de Cambrai

- Toda la santidad de Bynarr reside en su humildad y su fe discreta y tranquilizadora.

Padre Elmoron, Ex-Arzobispo de Bourges

- Estoy sorprendido por lo súbito de su muerte, es una gran pérdida... Tuve el privilegio de hablar periódicamente con este discreto Cardenal y sin embargo tan implicado. Que el Altísimo lo acoja como merece, recemos por él.

Gandalf_Nim, dignatario templario

- Rezo para que Bynarr pueda regresar con nosotros. Señor, por favor, devuélvenoslo, se necesitan hombres de este tipo...

Hludowik, Obispo de Autun

Hludowic entró en el gran lugar de Roma. En su mano llevaba un anuncio del consejo ducal borgoñón. Lo leyó con la voz temblorosa, la garganta apretada y al acabar colgó el cartel para que todos pudiesen verlo.
Citation:
Monseñor Bynarr ha muerto en el decimosexto día del noveno mes del año 1454 de Nuestro Señor. Os invitamos a venir a la capilla ardiente que está situada al lado del monasterio donde vivió sus últimas horas.
Los funerales se efectuarán al final de la semana en Sémur y serán oficiados por el padre Hludowic.
Conforme a sus últimos deseos, tres hombres -los señores Snell, Tema y Kafit- y tres mujeres -las señoras Indira, Titco y Zaïna- llevarán su ataúd hasta el cementerio donde Monseñor Bynarr será inhumado cerca de la señora Cosette.




Quiero precisar que el Padre Ludovicus, el vicario de Langres, oficiará conmigo estos funerales. También tengo que añadir que la fecha exacta de la ceremonia les será comunicada muy pronto.

Hludowic se fue con la cabeza baja. Tenía que organizar lo mejor posible el entierro del que había sido su guía, su superior, pero ante todo, su amigo.

Inorn, Arzobispo de Lyon

- ¡Qué tragedia! Estaré en este entierro para saludar por última vez a Bynarr, el sacerdote que me ha ordenado.

Padre San Giovanni, Cardenal y Arzobispo de Arles

- Ayudó a nuestra iglesia a expandirse y su obra no ha sido en vano, que descanse en paz.

Vilca, Ex-Cardenal

-Paz para su alma y que su cuerpo descanse en paz. Su vida ha sido intensa, trabajó mucho por la Iglesia.


Reliquia:

Un mechón de cabellos morenos que habían pertenecido a Bynarr mientras vivía se conserva en un relicario que se encuentra en la iglesia de Sémur, su pueblo natal del ducado de Borgoña.

Elementos asociados:

Santo patrón del Ducado de Borgoña.

Frases:

- Si avanzamos lentamente, avanzamos a pesar de todo.
- La excomunión es una arma sagrada.
- Una vida ha vuelto a su comienzo.

(Carta a los auverneses en relación al asesinato de su duquesa Zeroukay)


Oración a San Bynnar:

Cuando un gran hombre de la Iglesia se va
como nuestro amigo el fervoroso Bynarr
sólo podemos pensar
en todas las ovejas
que hacia la verdad divina dirigió.

Amen.






Traducido por Sinu.
Revisado por Griko.
Segunda revisión y corrección por Casiopea.



_________________
Revenir en haut de page
Voir le profil de l'utilisateur Envoyer un message privé Envoyer un e-mail
Doron



Inscrit le: 19 Mai 2012
Messages: 327

MessagePosté le: Mar Nov 11, 2014 12:23 pm    Sujet du message: Répondre en citant

Citation:
Hagiografie van Sint Bynarr

I - Introductie

Saint Bynarr is de patroonsheilige van het hertogdom Bourgondië, en het symbool van harmonie, nederigheid, discreet geloof en rustgevendheid.


II - Jeugd en vroege carrière

De populaire en zeer gerespecteerde heilige Vader Bynarr was geboren in Bourgondië in 1407 en stierf op een onbekende datum in het jaar van genade 1453. Zijn ouders waren arm, ondanks hun vaardigheden in het beroep smeden.
Ondanks een gewone fysieke kracht, had de jonge Bynarr een ongewoon intelligent. De eerste dag van zijn communie maakte hij indruk op een priester met zijn theologische kennis uit het vlijtig voorlezen van het Boek der Deugden, het enige boek van de ouderen. De priester was in feite zo onder de indruk, dat hij als mentor van de jonge Bynarr, beloofde op een grote toekomst in de kerk. Hij werd een bron van intense trots voor zijn ouders.
Op het seminarie bleef hij indruk maken op de geestelijken, in het bijzonder aartsbisschop Pandorim, aartsbisschop van Bourgondië.
Hij werd lid van de grote en edele Cisterciënzer Orde, gesticht door de heilige Arnvald. Hij werd benoemd tot pastoor van Semur en was meerderen malen gevestigd in andere parochies in Bourgondië. De bisschop benoemde de jonge priester tot aartsbisschop van Bourgondië vlak voor zijn verdwijning.

III - Zijne Eminentie, kardinaal Bynarr

Broeder Bynarr werd later een van de 12 kardinalen van de Romeinse Curie. Bij de hervorming van de Kerk, op initiatief van Eugene V, kreeg hij het bisdom Auntun toegewezen die bij zijn woonplaats werd gevoegd.
Hij werd ook hoofd van de Congregatie van de Nuntiatuur met Zijne Eminentie, kardinaal Aaron Nagan. De reden van zijn doorgang naar de nuntius waren zijn grote diplomatieke vaardigheden, die hij vreedzaam gebruikte om problemen in de Aristotelische vele crises van zijn tijd op te lossen.
In januari 1454 kreeg hij de post van Metropoliet aartsbisschop van Lyon, vacant sinds haar oprichting en die overeenkwam met een betere kwaliteit van de kardinaal en in zijn werk voor de Kerk. Later, bewust van de noodzaak om de gelovigen gelukkig te houden, investeerde in de Congregatie in de Verspreiding van het Geloof: Bynarr was ook een groot evangelist.

IV – Terug naar de basis

Als kardinaal-kanselier van de Congregatie van de verspreiding van het Geloof, wijdde hij veel tijd bij gelovigen om dichter bij hen te staan. Hij had de gave om een ruzie, de omgang en onderhandelingen te sussen. Hij was een voorbeeld voor zijn volgelingen die kwamen luisteren naar zijn zachte religieus woorden gesproken in mooie hoeveelheden.
Naast zijn bijdragen aan de lokale kerk, raakte hij ook betrokken in de politiek. Hij werd voor het eerst, voor zijn stad, leider en adviseur van de boeren. Hij toonde grote liefde,vooral voor de armen. Hij was ook een rechter en agent van Bourgondië tijdens de crises van de Fronde.
Wij hebben gemerkt, dat elke betrokkenheid in de politiek, bijdroeg voor de vereidhei om bij te dragen aan de waarheid van Aristoteles en zijn verlangen naar rechtvaardigheid en eerlijkheid. Hij wijdde zijn leven op alle niveaus om zijn broeders van de Roomse- Aristotelische gemeenschap te helpen. Bynarr werd al snel beschouwd als een heilige door de mensen in de Bourgogne. Hij hielp de kerk te vestigen in het hart van het hertogdom Bourgondië. Bourgondië is nu een van de meest grootste hertogdommen Aristoteles: Dat is dankzij hem en zijn actie.

V – De Angst en een Wonder

Hij voelde dat de dood eraan kwam, hij benaderde nog meer van zijn volgelingen, met wie hij nauwe banden had. Hij verlangde ernaar om in een kerk in Bourgondië te begraven in vriendschap met Aristoteles, hij leefde welvarend en had een machtspositie op de Rijken. Hij ging gewillig om met zijn volgelingen om hen te ontmoeten en was altijd voorstander geweest van de voorgestelde openstelling van de Abdij van Cluny.
Enkele uren voor zijn dood, toen hij stervende was, gaf hij zijn het laatste sacramenten en toen werd hij bezocht door een jongere die de pokken had. Artsen hadden voorspeld dat kind aan het einde van de week dood zal zijn. Hij en zijn ouders gingen naar de pastoor en smeekte de Almachtige om vergeving. De priester bad voor hen en wilde dat ze om te vertrekken, hij wilde niet de pokken te vangen, maar Bynarr, zijn stem die hem diende als diplomaat, nodigde hem uit om langs te komen. Dus hij nam hem in zijn armen. Tegelijkertijd plukte hij een lelie die groeide in een houten bakje op de vensterbank.
Bynarr zei toen tegen de patiënt:

Citation:
"Morgen ben ik niet langer van deze wereld, ik heb de Allerhoogste zo goed gediend als ik kon en nu roept hij me om met hem mee te gaan, maarom je toch te willen helpen, om alles te doen wat ik kan daarom zal ik vanavond bidden dat de Almachtige je zou willen genezen, als ik op zal stijgen, wordt je genezen. Morgen, terwijl ik in mijn sterfbed zal liggen, zal je wakker worden. Ga, neem deze lelie en ga naar huis om te bidden! "


Het kind knikte en keerde terug met tranen van vreugde. De hele nacht toen hij in slaap viel, bad hij tot de Almachtige. Bynarr, wenste niet te worden bezocht om voor het kind te bidden met al zijn ijver, wat hij tot middernacht deed, toen riep Almachtige hem in slaap. De volgende dag vond Bynarr de dood met zijn handen in een gebed, met gesloten ogen en een glimlach van waardering op zijn lippen. Ondertussen, wekte het kleine kind dat hij had genezen. Buiten zijn huis, vonden ze tientallen lelies. Verschillende mensen bevestigd dat hij in door zijn goede gezondheid elke dag voor de lelies had gezorgt.

In het leven van Sint Bynarr, merken wij zijn buitengewone bijdragen aan de nuntius en de Congregatie voor de verspreiding van het Geloof. Wij herinneren ons ook het belangvan gelovigen en de tijd die zij voor het geloven over hebben. Zijn nederigheid is legendarisch.
Hebbe zijn ziel.

Inspirerende getuigenissen

Kreuz Castelnou, kardinaal aartsbisschop van Aries schreef:
Bynarr had de gave om een ruzie, de omgang en onderhandelingen te sussen. Hoe dan ook, dit is hoe ik altijd het gevoel gehad ...

Hij dwong respect, vriendelijkheid af in zijn aanwezigheid. Ik had de kans om hier vaak over te denken, om het eerst te ontdekken als zijn begeleider toen hij pauselijke nuntius was. Hij was een van de pijlers en van essentieel belang voor mijn gevoel voor de kerk voor een lange tijd, niet alleen in zijn provincoe. Hij was discreet, en zeer vriendelijke altijd in staat het goede in een mens te zien of de talenten aan te wijzen.

Hij blijft in mijn geheugen en mijn hart zijn als een nauwgezette discrete werker. Denk er eens over, en zie het aantal werken, ideeën, projecten, wat hij gemaakt had. Nooit pochte hij dat hij de langst dienende Kardinaal was in functie. Als hij heiligverklaard wordt, zal hij de patroonheilige van de nederigheid en de harmonie zijn. Dat is mijn mening.


Lodovicus, aartsbisschop van Cambrai
Citation:
Al de heiligheid van Bynarr ligt in zijn nederigheid en zijn geloof: stil en rustgevend.




Vader Elmoron, kardinaal aartsbisschop van Bordeaux
Citation:
Ik ben verbijsterd door zijn plotselinge dood, nog steeds een groot verlies ... Ik had het voorrecht om veel te bespreken met de kardinaal, het was heel betrokken maar toch zo hecht. De Allermachtigste heeft hem meegenomen, ik zal voor hem bidden zoals het hoort.



Gandalf_Nim, hoogwaardigheidsbekleder van Templar
Citation:
Ik bid dat Bynarr eens terug bij ons zal keren. Heer, als het u behaagt, geef hem ons wat langer terug, we hebben zulke mensen nodig ...



Hludowic, bisschop van Autun
Citation:
Hludowic stond op het centrale plein van Rome. Hij hield een perkament voor de hertogelijke Bourgondië vast. Hij las het, zijn stem beefde, zijn keel zat dicht, maar iedereen zag het.



Citation:
Monseigneur Bynarr stierf op de zestiende dag van de negende maand van het jaar van genade 1454. Wij nodigen u uit om langs te komen en in de kapel naast het klooster waar hij zijn laatste uren doorbracht. De begrafenis vindt plaats dit weekend in Semur en zal ofifceel door pater Hludowic worden geleid. In overeenstemming met zijn laatste wensen, zullen drie mannen, heer: Snell, Leitmotiv en Kafit, en drie vrouwen: Indira Dames, Titco en Zaina de kist dragen naar het kerkhofwaar monseigneur Bynarr zal worden begraven met Dame Cosette.

Ik wil zeggen dat Vader Lodovicus, vicaris van Langres, aan mijn zijde zal staan voor de begrafenis. De exacte datum van de ceremonie zal binnenkort worden meegedeeld.


Hludowic antwoordde, met gebogen hoofd. Ik heb zijn begrafenis georganiseerd, dit was niet alleen voor een meester maar ook voor een vriend.


Inorn, aartsbisschop van Lyon
Citation:
Wat een tragedie!

Ik zou bij de begrafenis als eerbetoon nog een laatste keer Bynarr, de priester, groette zoals hij mij bevolen had.



Pater San Giovanni, kardinaal
Citation:
Hij heeft geholpen onze kerken te laten groeien, zijn werk niet tevergeefs is geweest, moge hij rusten in vrede.



Vilca, de voormalige kardinaal
Citation:
Hebbe zijn ziel. Moge hij rusten in vrede. Zijn leven is intens geweest, hij werkte hard voor de Kerk.



Relikwie

Zijn lichaam werd begraven in een zijkapel van de kerk Semur.
Een slot van bruin haar dat toebehoorde aan zijn leven wordt bewaard in een reliekschrijn in de kerk van Semur in zijn geboortedorp van het hertogdom Bourgondië.


Elementen in verband met:

- Hertogdom Bourgondië
- Bescheidenheid en Harmonie
- Nederigheid, discreet geloof en rustgevend


Lyrics:
"Door het langzame, toch vooruit"
"Excommunicatie is een heilige wapen"
"Een leven is terug naar een begin" (Brief aan de Auvergne voor de moord op Hertogin Zeroukay)


Gebed voor de Heilige Bynarr

Citation:
Een groot man voor de Kerk
Onze vriend de vurige Bynarr
We kunnen alleen maar denken
In goedheid dat leidt tot de goddelijke waarheid

AMEN

_________________
Revenir en haut de page
Voir le profil de l'utilisateur Envoyer un message privé
Montrer les messages depuis:   
Poster un nouveau sujet   Ce sujet est verrouillé; vous ne pouvez pas éditer les messages ou faire de réponses.    L'Eglise Aristotelicienne Romaine The Roman and Aristotelic Church Index du Forum -> La Bibliothèque Romaine - The Roman Library - Die Römische Bibliothek - La Biblioteca Romana -> Le Dogme - The Dogma Toutes les heures sont au format GMT + 2 Heures
Page 1 sur 1

 
Sauter vers:  
Vous ne pouvez pas poster de nouveaux sujets dans ce forum
Vous ne pouvez pas répondre aux sujets dans ce forum
Vous ne pouvez pas éditer vos messages dans ce forum
Vous ne pouvez pas supprimer vos messages dans ce forum
Vous ne pouvez pas voter dans les sondages de ce forum


Powered by phpBB © 2001, 2005 phpBB Group
Traduction par : phpBB-fr.com